image

نقش میراث کشاورزی در عصر حاضر

چگونه میراث کشاورزی جهانی طی ده سال گذشته سیستم‌های کشاورزی را متحول کرده‌اند

ایده «تغییر» سیستم های غذایی برای دنیای مدرن، جهانی که به طور فزاینده با تغییرات آب و هوایی و جمعیت رو به رشد به چالش کشیده می شود، یک موضوع داغ است.

به گزارش روابط عمومی انجمن حبوبات ایران، در مرکز این تحول، باید یک تغییر سیستماتیک از سیستم‌ های تولید محصولات کشاورزی عمدتاً ناپایدار که بیش از حد از منابع طبیعی بهره‌ برداری می‌ کنند، به سیستمی که از محیط زیست محافظت می‌ کند، امنیت غذایی و تغذیه را افزایش می‌ دهد و درآمد کشاورزان و سایرین در زنجیره ارزش را افزایش می‌ دهد، وجود داشته باشد.

از روش ‌های کشاورزی آزموده ‌شده و قابل اعتماد مانند روش‌ های مورد استفاده در سیستم‌ های میراث کشاورزی جهانی (GIAHS) چیزهای زیادی می‌توان آموخت. برنامه GIAHS اکوسیستم های کشاورزی را که در آن جوامع در یک رابطه پیچیده با محیط پیرامون خود زندگی می کنند، شناسایی می کند. این سیستم های کشاورزی در حال تکامل، انعطاف پذیر هستند و بر اساس دانش سنتی و ارزش های فرهنگی ساخته شده اند. تنوع زیستی کشاورزی و مناظر در این اماکن به‌ طور پایدار توسط کشاورزان، گله‌داران، ماهیگیران و مردم جنگل‌ها مدیریت می شوند که به معیشت و امنیت غذایی آن ها نیز کمک می‌ کند.

چگونه ابتکار GIAHS در ده سالی که از راه اندازی آن می گذرد، سیستم های غذایی کشاورزی را در پنج کشور متحول کرده است:

ایفوگائو، فیلیپین

Ifugao  یک سیستم 2000 ساله از برنج آبیاری در کوه های پلکانی Cordillera فیلیپین است. این ردیف خانه ها که توسط اجداد مردمان بومی تووالی با دست تراشیده شده‌اند، خطوط کوه‌ها را دنبال می‌کنند و دارای سیستم آبیاری پیچیده هستند. ایفوگائو که بدون کمک ابزار مدرن ساخته شده است، یک شگفتی مهندسی دنیای قدیم به حساب می آید. مردم بومی تووالی مراقبان اصلی این تراس ها هستند که به زیبایی نشان می دهد که چگونه جوامع محلی با محیط خود سازگار می شوند.

سال 2016، فائو و شرکا پروژه‌ ای را برای بهبود سیستم و حفظ تعادل با استفاده پایدار از تنوع زیستی کشاورزی منطقه اجرا کردند. این پروژه به کشاورزان کمک کرد تا محصولات با ارزشی مانند تارو، سیب زمینی شیرین، بادمجان و زنجبیل را کشت کنند. با ماشین آلات و تجهیزات ارائه شده توسط این پروژه، کشاورزان اکنون در حال تولید چیپس تارو، آب نبات زنجبیل و دمنوش های گیاهی هستند که دارای برچسب اطلاعاتی در مورد سایت GIAHS هستند. این تولید پس از برداشت، درآمد بهتر و فرصت های معیشتی بیشتری را برای کشاورزان فراهم کرده است.

شبه جزیره نوتو، ژاپن

شبه جزیره نوتو یک جهان کوچک از روستاهای سنتی ژاپن است که در آن کوه ها، جنگل ها و مناطق ساحلی همه در یک سیستم کشاورزی باورنکردنی به هم مرتبط هستند. روش های سنتی کشاورزی، ماهیگیری و مدیریت جنگل ها و آب، منطقه را برای قرن ها به طور پایدار حفظ کرده است.

از زمان تعیین GIAHS در 10 سال گذشته، شبه جزیره نوتو مدیریت و حفاظت از منطقه را تقویت کرده است. اکنون یک کمیته اجرایی متشکل از شهرهای محلی، بازرگانی، صنعت، سازمان‌های گردشگری و تعاونی‌ها وجود دارد که برای ترویج و حفظ میراث کشاورزی منطقه با یکدیگر همکاری می‌کنند.

استان ایشیکاوا با همکاری مؤسسات مالی، در ترویج محصولات غذایی محلی و گردشگری سرمایه گذاری کرده است که به ایجاد یک روش گواهی برای اطمینان از منشأ محصولات محلی و ترویج محصولات کشاورزی از منطقه نوتو کمک کرد و درآمد کشاورزان را افزایش داد.

آوهان، چین

سیستم کشاورزی دیم آئوهان که در شمال چین واقع شده است، کشاورزی، جنگلداری و دامپروری را ترکیب می کند. قدمت برخی از تنوع گسترده محصولات این منطقه به بیش از 8000 سال پیش باز می گردد. به این ترتیب، آداب و رسوم، مهارت ها و تجربه در کشاورزی منحصر به فرد و دیم در طول سال ها منتقل شده است. به طور سنتی، محصولات مختلف به صورت متناوب بین محصولات زراعی و محصولات بهبود دهنده خاک کاشته می شوند.

از زمانی که سیستم Aohan به عنوان GIAHS شناخته شد، از طریق اطلاعیه های تلویزیونی و تبلیغات شرکت های بزرگ، برندی را برای محبوب ترین محصول منطقه، ارزن، ایجاد کرد و فروش را به میزان قابل توجهی افزایش داد.

کوه های آند، پرو

کریدور کوسکو - پونو به طول 350 کیلومتر در کوه‌های آند پرو میزبان هزاران کشاورز بومی کچوا و آیمارا است که با استفاده از شیوه‌های کشاورزی سنتی، دانش و آیین‌های فرهنگی که از اجداد خود به ارث رسیده، زمین را مدیریت می‌کنند. خانواده‌های این منطقه تراس‌ها (شیب های پلکانی)، سیستم‌های آبیاری محلی و سیستم‌های کشاورزی را متناسب با ارتفاعات مختلف ایجاد و نگهداری می‌کنند.

از زمان تعیین دهلیز GIAHS، وزارت کشاورزی پرو حکمی را به منظور افزایش ارزش تنوع زیستی کشاورزی و به رسمیت شناختن جوامع کشاورزی و بومی تصویب کرده است که گونه های بومی ذرت و سیب زمینی را حفظ می کنند و " تنوع مناطق زیستی زراعی" از جمله کینوا و لوبیا در سراسر کشور ایجاد کرده است. در حال حاضر، فائو با هدف کمک به جوامع در حفظ تنوع زیستی کشاورزی از طریق مدیریت پایدار، فرصت‌های بازاریابی و حفاظت، پروژه‌ای را با بودجه GEF برای رسمیت دادن به GIAHS اجرا می‌کند.

سوف، الجزایر

سیستم واحه گوت در منطقه صوف در جنوب شرقی الجزایر در ابتدا در قرن پانزدهم طراحی شد که شامل کاشت نخل خرما در دهانه ها یا حوضچه هایی است که گوت نامیده می شود. در این محیط بیابانی، گوت به رشد درختان خرما کمک می کند. در این سیستم، نخل ها نیز به لطف دیواره های بلند گوت از خطرات آب و هوایی محافظت می شوند. نیازی به سیستم آبیاری نیست زیرا ریشه ها به دنبال آب در اعماق زمین می روند.

در طول 10 سال گذشته، برنامه GIAHS با شرکای خود برای ایجاد فعالیت های درآمدزا برای جوامع در این منطقه و حفاظت از تنوع زیستی محلی کار کرده است. به عنوان مثال، یک تشکل، ارقام نخل خرما را که در یک منطقه در حال از بین رفتن بودند، دریافت کرد و وظیفه کاشت مجدد آن ها را بر عهده گرفت. علاوه بر این، یک نژاد محلی خاص از کبوترها برای اطمینان از عدم انقراض آن ها به این منطقه معرفی شده است.

 

در طول ده سال گذشته، برنامه GIAHS معیشت را تقویت و از تنوع زیستی محافظت کرده و روش‌ های سنتی کشاورزی را در ده‌ ها کشور گرامی داشته است. این سایت ها حکمتی ناگفته دارند؛ شاید راه حل های مدرن برای تبدیل سیستم های کشاورزی-غذایی در واقع راه حل های سنتی باشند.